WHY?

“Why?” is ongetwijfeld de meest gemakkelijke vraag die u aan iemand kunt stellen. Hij is ook lekker kort, in een context altijd eenduidig en vaak zeer geschikt om het initiatief naar u toe te trekken. Want een antwoord is vaak niet eenvoudig te geven.

Peuters kunnen u er gek mee maken. Medewerkers drijven u ermee tot wanhoop en uw baas zet u ermee voor aap. Voorwaar …… “Why?” is een machtig wapen mits u het intelligent inzet.

Wanneer deze vraag gesteld wordt, zegt dat iets over de vragensteller. Het kan een blijk zijn van intelligentie, leergierigheid, belangstelling of een kritische instelling. Maar net zo goed een expressie van onwetendheid, domheid zelfs, tegenwerking, gebrek aan vertrouwen of een naakte poging om u te beschadigen.

Het antwoord is vaak ook zeer onthullend. Soms brengt ‘t het slechtste in de mens naar boven. Opmerkingen als “omdat ík het zeg”, “dat hoef jij niet te weten”, “daar ben jij te dom voor”, “daar wordt jij voor betaalt”, “dat moet je maar aan Jantje vragen” of “voor dat soort vragen heb ik geen tijd” getuigen nu eenmaal niet van deugdenvolle karaktereigenschappen. Maar ook het andere uiterste, zoals “laten we er eens voor gaan zitten”, “hoe lang heb je?” en “gun me de tijd om dat uit te zoeken”, is niet een opstelling die erg sterk overkomt.

Kortom: Zowel het stellen van de vraag als het beantwoorden ervan kent angels en voetklemmen. “Why?” is een precaire vraag. Hij remt het proces van vooruitgang. Als kinderen worden we al geleerd dat het vervelend is voortdurend “Why?” te zeggen. De vraag impliceert ook dat je iets niet weet of begrijpt en dat is “not done” in bepaalde kringen. Zo zijn er diverse redenen waarom “Why?” minder vaak gehoord wordt dan goed voor ons zou zijn.

Want “Why?” is de vraag der vragen, de moeder van alle kennis, die zowel de oorsprong als het doel ter discussie stelt.  “Why?” leidt naar de basis van samenwerken en die van alles wat recht en krom is. “Why?” is de sleutel op het duistere en geheime kamertje van onze “believes”, de wijze waarop wij tegen het leven aankijken en de bron waaruit wij inspiratie putten. “Why?” zou de meest gestelde vraag moeten zijn totdat we onszelf, de wereld en elkaar begrijpen.

Kunnen we ook leven en functioneren zonder het antwoord op “Why?” te kennen? Blijkbaar wel. Maar volgens wiens agenda leven we dan? In hoeverre verschillen we dan nog van de koe in de wei, die dat antwoord ook niet weet? Doen we onszelf niet tekort door start noch finish te kennen van onszelf en de dingen om ons heen?   

U kunt zonder moeite duizenden vragen formuleren die beginnen met “Why ……?” Zet er eens drie op papier met betrekking tot een aantal “dingen” om u heen en probeer daarop een voor u bevredigend antwoord te geven waarin zowel de oorsprong als het doel van de dingen zijn vervat. Of u dat lukt of niet is niet zo belangrijk. Wel belangrijk is waar u zich middels dat proces van bewust wordt! Het helpt als u niet met het meest voor de hand liggende antwoord tevreden bent, maar ook daar nog een keer de vraag “Why…?” bij durft te stellen. Doorvragen dus!